Gdy robisz wszystko inne, byleby nie zacząć robić tego, co powinieneś

To czytanie książki, usuwanie kamienia z czajnika, porządkowanie rzeczy na półkach… według kolorów, ostrzenie ołówków, to spędzenie pół godziny na szukaniu długopisu, a potem kolejnych 10 minut na rozkręcaniu i skręcaniu go…,

... to zrobienie sobie herbaty, to znalezienie najtrudniejszego sposobu zrobienia czegoś, to przeskakiwanie od pomysłu do pomysłu, i do następnego, i następnego, to sprawdzanie e-maili, pisanie e-maili, zastanawianie się nad każdym słowem w e-mailu, to robienie kolejnej herbaty, to gapienie się za okno i na sąsiadów i na telewizor, to niemożność przestania gapienia się na telewizor, to palenie papierosa, zmywanie naczyń, sprzątanie na biurku, tworzenie planu ewakuacji, przestawianie mebli, granie w gry komputerowe, to granie w gry w wyobraźni za pomocą mebli w pokoju, to parowanie skarpetek, pisanie listów, myślenie o niebieskich migdałach, głaskanie psa, podlewanie kwiatków, bazgranie, zapuszczanie wąsów, polowanie na muchy, bawienie się ołówkiem, to robienie ośmiu rzeczy na raz i nie skończenie żadnej, to drzemka, upicie się, drapanie się, zrobienie jeszcze jednej herbaty, skaleczenie się w palec, oliwienie roweru, dłubanie w nosie, czekanie na listonosza, unikanie nieuniknionego, tworzenie listy rzeczy do zrobienia, niemożliwość podjęcia decyzji co robić, komplikowanie sobie życia, lęk przed skończeniem czegoś…

Prokrastynacja. Tak ją opisano w świetnej animacji Johnnego Kelly.


Prokrastynacja to zwlekanie, tendencja do nieustannego przekładania czynności na później. Osoby nią dotknięte chcą coś zrobić, ale to odkładają. Mają świadomość, że odkładanie jest dla nich niekorzystne, ale wciąż to robią. Szukają wymówek, zajmują się czymś przyjemniejszym lub mniej kłopotliwym. W końcu wykonują zadanie w ostatniej chwili pod wpływem stresu, nie udaje im się skończyć na czas lub nie kończą go wcale. Postanawiają sobie, że następnym razem zaczną od razu. Niestety, przy kolejnym zadaniu ich schemat działania się powtarza.
 


Jeśli jesteś prokrastynatorem z pewnością Twój dzień wypełniają proste zadania, które mógłbyś wykonać później. Chętnie zgadzasz się pomóc komuś w czymś mało istotnym, gdy Twoje ważne zadania czekają nietknięte. Siadasz do ważnego zadania i zaraz idziesz zrobić sobie kawę. Czekasz na właściwy czas, natchnienie, atmosferę, by wreszcie zacząć.
 


Zastanów się dlaczego tak się dzieje. Czy uważasz, że zadania do zrobienia są nudne i nieprzyjemne? Czy organizujesz i planujesz swoją pracę? Czy wierzysz, że podołasz? Czy pragnienie perfekcjonizmu zniechęca Cię do zaczęcia i spróbowania?
 


Od jutra najczęściej znaczy nigdy. Co możesz zrobić już dziś?

 

Prokrastynacja to nawyk, czyli wyuczone zachowanie. Nie można go zmienić z dnia na dzień, ale też nie jest Twoją stałą cechą. Jedynie uparte i wytrwałe dążenie do zmiany zachowania może przynieść efekty.


Zacznij od:

  • Nagradzania się za doprowadzanie zadań do końca
  • Zajęcia się zadaniem chociaż przez chwilę
  • Rozpoczęcia od najgorszego zadania – będziesz mieć je z głowy
  • Poproszenia kogoś zaufanego, by kontrolował efekty Twojej pracy
  • Zorganizowania swojej pracy i zaplanowania odpoczynku
  • Poznania Narzędzi Efektywności


Wystarczy czytania. Pora zabrać się za coś, co odkładasz od dawna! Kiedy zaczniesz? Zaraz? Jeszcze tylko chwila na Facebooku. No nie to była by przesada ale sprawdzę tylko pocztę...

Autor: Joanna Kozioł
Najnowszy artykuł